Rzeszów, Śreniawitów 2 - dawna siedziba PUBP/PU ds. BP (1944 - 1955)

Siedzibą PUBP w Rzeszowie stała się zbudowana w latach 1909-1910 dwupiętrowa kamienica przy ul. Śreniawitów 2. Pierwszym właścicielem budynku była rodzina Różyckich. W 1928 roku nieruchomość odkupili Ignacy i Jadwiga Krausowie. W czasie II wojny światowej w budynku znajdowała się siedziba gestapo. Piwnice dostosowano do celów więziennych, częściowo zamurowano okienka piwniczne, założono obite blachą drzwi z judaszami. W 1944 r. budynek przejął PUBP w Rzeszowie. Był on usytuowany w bezpośrednim sąsiedztwie Zamku Lubomirskich, w którym znajdowało się więzienie karno- śledcze oraz Wojskowy Sąd Rejonowy. Wraz z sąsiednim budynkiem (dziś Lisa Kuli 2), w którym stacjonowała grupa operacyjna MO, wspomniane obiekty stanowiły zamknięty kompleks. Pomiędzy nimi znajdowała się metalowa brama, która prowadziła na wspólny dziedziniec. W piwnicach kamienicy przy ul. Śreniawitów 2 zorganizowany został areszt śledczy. W większości cel zachowały się wyryte przez aresztantów na ścianach i drzwiach napisy, kalendarze itp. Wg niepotwierdzonych relacji na klatce schodowej prowadzącej z piwnicy na parter wykonano kilka wyroków śmierci. W 1955 roku siedzibę UB przeniesiono do nowego budynku przy ul. Dąbrowskiego, a sam budynek zwrócono właścicielom. Budynek cieszył się złą sławą, okoliczni mieszkańcy wspominali o zasypanych piwnicach i ofiarach grzebanych bezpośrednio w celach. W 1972 roku Krausowie, nie mogąc wyremontować budynku, zrzekli się własności na rzecz Skarbu Państwa.

bą PUBP w Rzeszowie stała się zbudowana w latach 1909-1910 dwupiętrowa kamienica przy ul. Śreniawitów 2. Pierwszym właścicielem budynku była rodzina Różyckich. W 1928 roku nieruchomość odkupili Ignacy i Jadwiga Krausowie. W czasie II wojny światowej w budynku znajdowała się siedziba gestapo. Piwnice dostosowano do celów więziennych, częściowo zamurowano okienka piwniczne, założono obite blachą drzwi z judaszami. W 1944 r. budynek przejął PUBP w Rzeszowie. Był on usytuowany w bezpośrednim sąsiedztwie Zamku Lubomirskich, w którym znajdowało się więzienie karno- śledcze oraz Wojskowy Sąd Rejonowy. Wraz z sąsiednim budynkiem (dziś Lisa Kuli 2), w którym stacjonowała grupa operacyjna MO, wspomniane obiekty stanowiły zamknięty kompleks. Pomiędzy nimi znajdowała się metalowa brama, która prowadziła na wspólny dziedziniec. W piwnicach kamienicy przy ul. Śreniawitów 2 zorganizowany został areszt śledczy. W większości cel zachowały się wyryte przez aresztantów na ścianach i drzwiach napisy, kalendarze itp. Wg niepotwierdzonych relacji na klatce schodowej prowadzącej z piwnicy na parter wykonano kilka wyroków śmierci. W 1955 roku siedzibę UB przeniesiono do nowego budynku przy ul. Dąbrowskiego, a sam budynek zwrócono właścicielom. Budynek cieszył się złą sławą, okoliczni mieszkańcy wspominali o zasypanych piwnicach i ofiarach grzebanych bezpośrednio w celach. W 1972 roku Krausowie, nie mogąc wyremontować budynku, zrzekli się własności na rzecz Skarbu Państwa.