Gdańsk, Gen. Henryka Dąbrowskiego 2 - Cmentarz Garnizonowy

Cmentarz Garnizonowy w Gdańsku  obejmują obszar 2,19 ha. a jego obecne granice zostały wytyczone po 1945 r. Składa się z trzech istniejących tu wcześniej nekropolii: cmentarza szpitalnego przy ewangelickim kościele Bożego Ciała, historycznego Cmentarza Garnizonowego i fragmentów Cmentarza Związku Wolno Religijnego.  Na cmentarzu znajdują się także Kwatery Wojenne Żołnierzy Niemieckich poległych podczas I i II wojny światowej. Do zabytkowej zabudowy nekropolii należą neogotycka drewniana kaplica przedpogrzebowa z 1896 r. i zbudowany w tym samym stylu dom grabarza. Zachował się tu również zabytkowy drzewostan. W latach 1945-1956 miejsce to funkcjonowało jako otwarty cmentarz komunalny (pojedynczych pochówków dokonywano tu do 1959 r.). Od połowy 1946 r. do początków lat pięćdziesiątych XX w.na cmentarzu chowano również zmarłych i straconych w gdańskim więzieniu przy ul. Kurkowej. Ustalono, że pochowano tu anonimowo dziesięć osób straconych przez rozstrzelanie: Feliksa Selmanowicza, Danutę Siedzikównę. Heinza Baumanna, Stanisława Kulika, Adama Dedio, Henryka Ernesta, Jana Drelicha, Norberta Imbery’ego, Tadeusza Mańkowskiego oraz Stefana Pączkowskiego. W 1961 r. cmentarz został ostatecznie zamknięty dla nowych pochówków. Dopiero w 1995 r. nastąpiło ponowne otwarcie. W tym czasie wydzielono na nim Kwaterę Wojskową dla zmarłych żołnierzy Wojska Polskiego oraz Kwaterę Kombatancką.