Białystok, Las Solnicki, tzw. "Chwojniaki" - miejsce wykonywania wyroków i potajemnych pochówków ofiar zbrodni komunistycznych (1945-1946)

Las Solnicki, nazywany również „Chwojniakami” był w 1946 r. miejscem potajemnych pochówków więźniów zamordowanych na podstawie wyroku kary śmierci. Nieznana liczba skazańców wywożona była z białostockiego więzienia i na terenie Lasu Solnickiego mordowana metodą katyńską – strzałem w tył głowy nad wykopanym wcześniej grobem. Dowiodły tego prace ekshumacyjne z 1996 r. przeprowadzone dzięki inicjatywie Społecznego Komitetu ds. Ekshumacji i Pochówku Zamordowanych Żołnierzy Polski Podziemnej, którym kierowali Tadeusz Waśniewski, Jerzy Rybnik oraz Mirosław Trzasko. Ponadto, na podstawie zeznań byłych funkcjonariuszy UB wiadomo, że w Lesie Solnickim dochodziło do egzekucji bez wyroku oraz do potajemnych pochówków osób zamordowanych w więzieniu lub w wyniku brutalnych śledztw prowadzonych w siedzibie WUBP w Białymstoku. Chowanie zwłok w Lesie Solnickim było zadaniem sprawnie realizowanym przez funkcjonariuszy UB – nie musieli kopać dołów, ponieważ las pokryty był siecią rowów, okopów oraz bunkrów z 1944 r. pozostawionych przez formujące się w tym miejscu oddziały 9. Dywizji Piechoty Wojska Polskiego. Odnalezione w 1996 r. szczątki ośmiu osób ekshumowano i pochowano na Cmentarzu Wojskowym przy ul. ul. Zwierzynieckiej w Białymstoku. 29 października 2013 r. pobrano ze szczątków materiał genetyczny w celu ustalenia danych personalnych ofiar. Śledztwo prowadzone było przez Instytut Pamięci Narodowej – Oddział w Białymstoku. Części ofiar nie udało się odszukać, ich szczątki nadal spoczywają w nieoznaczonych mogiłach na terenie lasu.

Galeria: