Drej Aleksander

 

syn Wincentego

ur. 27 XI 1905 w Warszawie

w UB od 4 IV 1945

narodowość: polska

pochodzenie społeczne: robotnicze

wykształcenie: 7 klas szkoły powszechnej

zawód: murarz

przynależność partyjna: związek budowlany PPR, od 1942 r. PPR, GL/AL

 

Przebieg służby:

• 15 II 1945 – młodszy wywiadowca sekcji 7 wydziału I WUBP w Warszawie
• 15 V 1945 – referent Wydziału V WUBP w Warszawie
• 1 I 1946 – Referent Sekcji 3 Wydziału VII WUBP w Warszawie
• 1 X 1946 – kurier specjalnej poczty Wydziału II WUBP w Warszawie
• 1 II 1947 – do dyspozycji szefa WUBP w Warszawie
• 2 IX 1948 – młodszy referent Referatu 3 Wydziału I WUBP w Warszawie
• 1 XI 1948 – Referent Ekspozytury kolejowej Bezpieczeństwa Publicznego WUBP w Warszawie
• 1 I 1949 – młodszy referent Sekcji 1 Wydziału II WUBP w Warszawie
• 1 III 1950 – Oficer do zleceń specjalnych Wydziału Ogólnego WUBP  w Warszawie
• 17 III 1954 – młodszy referent Sekcji 6 Wydziału IV  WUBP w Warszawie
• 1 IX 1954 – młodszy referent Sekcji administracyjnej Wydziału Ogólnego WUBP w Warszawie
• 5 XI 1954 – młodszy referent Sekcji 1 Wydziału II WUBP w Warszawie
• 1 IV 1955 – w dyspozycji kierownika Urzędu w WU ds. BP w Warszawie
• 1 I 1956 – konwojent Komendantury w WU ds. BP w Warszawie
• 15 XI 1956 – dyżurny pomocnik Komendanta Ochrony w WU ds. BP w Warszawie
• 1 I 1957 – milicjant grupy ochrony Wydziału Służby Zewnętrznej KWMO w Warszawie
• 30 XI 1957 – zwolniony z MO z 3-miesięczną odprawą ze względu na brak przygotowania do pracy w MO

 

Awanse:

• Starszy sierżant – 27 V 1947

 

 

 

 

Transkrypcja dokumentu - Życiorys

Życiorys.

Drej Aleksander urodzony 27.XII. 1905 w K-wie. W kwietniu 1927 r.
powołany do Wojska III Błn Sanitarny, Grodno. Po ukończeniu
6 mies. kursu podoficerskiego, zostałem mianowany starszym szeregowcem
i przeniesiony do IX Rejonowego Szpitala w Słonimiu. Do rezerwy w 1929 r.
zostałem zwolniony jako plutonowy.

Przebieg walk podziemnych w F.P.R. pod pseudonimem „Aprylius”.

Kwiecień 1942.

Wyjazd do okręgu lubelskiego, miej. Dąbie. W skład oddziału
wchodziło 54 ludzi, w tym 21 sowietów, którzy uciekli z obozów
niemieckich. Komendantem oddziału był porucznik „Kaliś”, zastępca
porucznik „Przemysław”. Oddział był rozdzielony na dwa plutony.
Komendantem 1 oddziału był pporucznik „Drezyny”, komendantem
II plutonu byłem ja. Zasięg naszej działalności: Dębica, Kock,
Dubartów, Wojewodów, Parczew do Bugu. Na tym terenie pracowałem
do czerwca. Działalność: napadanie pociągów, odbijanie kontyngentów,
rozbijanie obozów pracy. Za schwytanie mnie została wyznaczona
przez gestapo lubelskie nagroda w wysokości RM.2.000, dlatego
zostałem urlopowany na okres trzech miesięcy.

październik 1942.

Wyjazd do okręgu garwolińskiego w celu szkolenia
tamtejszej młodzieży, gdzie przebywałem do lutego 1944. Górną
kwaterą wyszkoleniową była leśniczówka zwana „Szubienią”.
Komendantem głównym był porucznik „Prus”. Przy odbiciu kontyngentu
zostałem raniony w prawą nogę przez żandarmerję garwolińską.
Po odbiciu kontyngentu została zarządzone wielka obława przez
żandarmerję i zostaliśmy zmuszeni do wycofania się aż pod Otwock,
gdzie oddział z powodu niebezpieczeństwa został rozwiązany.
Od lutego do kwietnia 1944 miałem urlop wypoczynkowy.
 

IPN BU 01581/7
Kwiecień 1944. 16

Wyjazd do Zamościa i po otrzymaniu rozkazu wyjechałem
do Ruskich Piasków. W drodze do lasu prowadził nas łącznik.
W Ruskich Piaskach urządziłem na swoją odpowiedzialność,
napad w liczbie 5 osób na posterunek żandarmerji. Wraz z
zginęło 2-ch żandarmów, zdobyliśmy 2 pistolety, 1 pistolet maszynowy
i 2 K.B. strat żadnych nie ponieśliśmy. Działalność na terenie obszaru
Zamość: wypadanie pociągów, odbijanie kontygentów, rozbrajanie
posterunków i rozbijanie kolumn wojskowych. W jednej z potyczek
w czerwcu zostałem ranny w lewą nogę i dostałem urlop.
Za napad na posterunek w Ruskich Piaskach zostałem mianowany
sierżantem.

Sierpień 1944.
1-go sierpnia wraz z 6-ma towarzyszami zdobyliśmy
na ul. Powązkowskiej róg Elbląskiej, 2 samochody niemieckie.
Po rozbrojeniu załogi i spaleniu samochodów, dowódca
217 kompanji A.K. chciał nas rozbroić, ponieważ odmówiliśmy
przysiężenia się do A.K. Na rozkaz kapitana „Lecha” wycofaliśmy
się z walk powstańczych.
Po zajęciu dzielnicy Powązkowskiej przez wojsko niemieckie,
zostałem wywieziony do obozu w Pruszkowie, skąd udało
się uciec na wieś za Skierniewice. Do Warszawy przybyłem
7.II.1945 i do tej pory nie mogę nawiązać łączności z moimi
towarzyszami na których mogę się poznać.
Pracę podziemną w P.P.R. przerwaną przez powstanie wznowione,
chcę kontynuować dalej i dlatego zwróciłem się do Milicji
Obywatelskiej; aby swą dalszą pracę przyczynić się dla dobra
Ojczyzny.
Z. St. Haj.

Warszawa, 12 lutego 1945 r.
strona: 0016

IPN BU 01581/7
Kwiecień 1944. 16

Wyjazd do Zamościa i po otrzymaniu rozkazu wyjechałem
do Ruskich Piasków. W drodze do lasu prowadził nas łącznik.
W Ruskich Piaskach urządziłem na swoją odpowiedzialność,
napad w liczbie 5 osób na posterunek żandarmerji. Wraz z
zginęło 2-ch żandarmów, zdobyliśmy 2 pistolety, 1 pistolet maszynowy
i 2 K.B. strat żadnych nie ponieśliśmy. Działalność na terenie obszaru
Zamość: wypadanie pociągów, odbijanie kontygentów, rozbrajanie
posterunków i rozbijanie kolumn wojskowych. W jednej z potyczek
w czerwcu zostałem ranny w lewą nogę i dostałem urlop.
Za napad na posterunek w Ruskich Piaskach zostałem mianowany
sierżantem.

Sierpień 1944.
1-go sierpnia wraz z 6-ma towarzyszami zdobyliśmy
na ul. Powązkowskiej róg Elbląskiej, 2 samochody niemieckie.
Po rozbrojeniu załogi i spaleniu samochodów, dowódca
217 kompanji A.K. chciał nas rozbroić, ponieważ odmówiliśmy
przysiężenia się do A.K. Na rozkaz kapitana „Lecha” wycofaliśmy
się z walk powstańczych.
Po zajęciu dzielnicy Powązkowskiej przez wojsko niemieckie,
zostałem wywieziony do obozu w Pruszkowie, skąd udało
się uciec na wieś za Skierniewice. Do Warszawy przybyłem
7.II.1945 i do tej pory nie mogę nawiązać łączności z moimi
towarzyszami na których mogę się poznać.
Pracę podziemną w P.P.R. przerwaną przez powstanie wznowione,
chcę kontynuować dalej i dlatego zwróciłem się do Milicji
Obywatelskiej; aby swą dalszą pracę przyczynić się dla dobra
Ojczyzny.
Z. St. Haj.

Warszawa, 12 lutego 1945 r.
strona: 0016