Iwan Sierow, jeden z zastępców ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRS, gen. Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych (NKWD), szef Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) w latach 1954–1958, szef Głównego Zarządu Wywiadowczego (GRU) w latach 1958–1963. Urodził się 25 VIII 1905 r. w miejscowości Afimskoje w guberni wołogodzkiej w rodzinie chłopskiej. W 1923 roku ukończył szkołę II stopnia, w latach  1936 - 1939 studiował w Wojskowej Akademii im. Frunzego, po których w lutym 1939 roku został przeniesiony do NKWD. 2 września 1939 r. Sierow objął funkcję Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej. Szef resortu spraw wewnętrznych Ławrientij Beria, w dniu 8 IX 1939 r. wyznaczył go na koordynatora sowieckich grup operacyjnych, które po wkroczeniu Armii Czerwonej do Polski, miały dokonywać aresztowań osób, uznanych za wrogie wobec Związku Sowieckiego. I. Sierow  był również odpowiedzialny za wysiedlenia ludności polskiej z Kresów. Osobiście nadzorował rozpracowywanie polskich struktur konspiracyjnych przez NKWD na Kresach południowo – wschodnich. Po aresztowaniu  21 stycznia 1941 r. we Lwowie płk. Leopolda Okulickiego – komendanta Obszaru nr 3 Lwów Związku Walki Zbrojnej, I. Sierow podjął bezskuteczną próbę pozyskania go do współpracy. Odpowiadał również za deportację mieszkańców wschodnich terenów Polski w głąb Związku Sowieckiego w latach 1940-1941.Latem 1944 r. Beria skierował Sierowa do Wilna z rozkazem rozbrojenia żołnierzy Armii Krajowej, walczących u boku Sowietów przy wyzwalaniu miasta spod okupacji niemieckiej. 18 VII 1944 r. NKWD aresztowało ppłk. Aleksandra Krzyżanowskiego „Wilka”, a następnie 26 dowódców AK komendanta Okręgu AK Wilno. We wrześniu 1944 roku, po zajęciu warszawskiej Pragi przez Armię Czerwoną i ludowe Wojsko Polskie, Sierow ulokował się w kamienicy przy ul. Strzeleckiej 8. W marcu przeprowadził on udaną operację NKWD zakończoną aresztowaniem 16 przywódców Polskiego Państwa Podziemnego, za co Józef Stalin odznaczył go tytułem Bohatera Związku Radzieckiego i awansował do stopnia generała-pułkownika. W kwietniu 1946 roku został odznaczony Krzyżem Orderu Virtuti Militari IV klasy, odebranym w 1995 roku przez Prezydenta RP Lecha Wałęsę. I. Sierow zmarł 1 VII 1990 r.