3. Siedziba Władz Bezpieczeństwa.
Budynek przy ul. Środkowej 13 zajęty przez Władze Bezpieczeństwa. Trzymani są w nim i poddawani badaniom więźniowie.
Dom jest na zewnątrz odgrodzony drutem kolczastym, na którym widnieją napisy: przechodzić na drugą stronę.
Wieczorem budynek oświetlają cztery silne reflektory oraz strzegą wzmocnione straże zewnętrzne.
Mieszkańcy sąsiednich domów opowiadają, że z budynku władz Bezpieczeństwa dochodzą stałe jęki, a nawet podobno odgłosy salw, związanych z wykonaniem wyroków śmierci. Jest w każdym razie faktem, że w piwnicach budynku umierają ludzie na skutek bicia, podczas badania przez funkcjonarjuszy Służby Bezpieczeństwa.
Meldunek siatki wywiadowczej Delegatury Sił Zbrojnych kryptonim Pralnia II z 25 maja 1945 r.
Szefem NKWD na całą Polskę jest generał sowiecki Iwanow. Jest to wychowanek Dzierżyńskiego, niegdyś wójt gminy. Pochodzi z Leningradu.
Zastępcą Iwanowa jest gen. Major Zapiewalin. Główna siedziba sztabu mieści się w Warszawie na Pradze przy ul. Strzleckiej 40.
NKWD podzielona jest na grupy operacyjne/ po rosyjsku: „operatiwnije grupy kontrrazwietki/. Zasięg terytorialny tych grup pokrywa się z granicami województw. Każda grupa deleguje swych ludzi do wojewódzkich wydziałów bezpieczeństwa. […]
W woj. warszawskim działa grupa płk. Michajło[wa]. Siedziba mieści się na Pradze, ul. Strzelecka 10. Podlega jej m.in. obóz w Rembertowie. (…)
NKWD ma podobno zaniechać mieszania się w wewnętrzne sprawy polskie. W związku z tym na rozkaz Stalina, począwszy od dn. 24.5.45 przekazuje Min. Bezpieczeństwa swe agendy, m.in. obozy i więzienia.
Przejęcia dokonywa ppłk. Romkowski, szef departamentu wywiadu w Ministerstwie Bezpieczeństwa