Kazimierz Kobylański (1892-1978), "Inżynier", "Jerzy", Działacz Stronnictwa Narodowego, szef Oddziału IV (Zaopatrzenia) Komendy Głównej Narodowej Organizacji Wojskowej, polski inżynier i przemysłowiec.

 

Kazimierz Kobylański urodził się 1 II 1892 r. w Warszawie, był synem Samuela i Mari z domu Łabęckiej.
W 1910 r. zdał maturę po czym rozpoczął studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej. W 1918 r. walczył jako ochotnik w wojnie polsko-ukraińskiej o Lwów, a następnie w wojnie polsko-rosyjskiej (obrona Lwowa lipiec-wrzesień 1920). W 1921 r. zaangażował się w kampanię plebiscytową na Górnym Śląsku. Odziedziczył po ojcu fabrykę "Gerlach" w Drzewicy, której od 1930 r. był dyrektorem - przekształcił ją w dobrze funkcjonujące przedsiębiorstwo.
Po wojnie obronnej 1939 r. zaangażował się w działalność konspiracyjną Stronnictwa Narodowego (SN). Został szefem Wydziału IV (Zaopatrzenie i Finanse) Komendy Głównej Narodowej Organizacji Wojskowej. W późniejszym okresie został także członkiem podziemnego parlamentu - Rady Jedności Narodowej, z ramienia Stronnictwa Narodowego (SN). W drugiej połowie listopada 1944 r. wziął udział w spotkaniu prezydium Zarządu Głównego SN w Grodzisku Mazowieckim (restauracja Złoty Róg), którego celem było utworzenie nowej organizacji wojskowej do walki z sowieckim okupantem - Narodowe Zjednoczenie Wojskowe (NZW). W tym celu powstała specjalna komisja "pojednawcza", której członkiem był K. Kobylański. W wyniku prowokacji pruszkowskiej został zatrzymany dnia 28 III 1945 r. i wraz z innymi działaczami Polskiego Państwa Podziemnego wywieziony do Moskwy. W kolejnych tygodniach był przesłuchiwany w więzieniu na Łubiance. W słynnym procesie "szesnastu" z czerwca 1945 r. został uniewinniony i już pod koniec czerwca powrócił do kraju. W lipcu 1945 r. wraz z m.in. Janem Bielawskim, Stanisławem Rymarem oraz Karolem Stojanowskim stanął na czele Komitetu Legalizacyjnego SN, którego celem było uzyskanie zgody od władz na prowadzenie legalnej działalności politycznej w Polsce rządzonej przez komunistów. K. Kobylański był także jednym z sygnatariuszy specjalnego memoriału skierowanego do prezydenta Krajowej Rady Narodowej - Bolesława Bieruta w tej sprawie. Odpowiedź jednak nigdy nie nadeszła a część działaczy narodowych aresztowano. K. Kobylański został ponownie zatrzymany w październiku 1945 r. pod zarzutem prowadzenia nielegalnej działalności politycznej. Trafił wówczas do aresztu Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego (WUBP) w Warszawie przy ul. Strzeleckiej 8. W grudniu wypuszczono go jednak na wolność. W kolejnych miesiącach kontynuował działalność polityczną - w lipcu 1946 r. został awansowany przez wysłannika emigracyjnego MSW i SN Edwarda Sojkę "Majewskiego" na delegata warszawskiego odtworzonej struktury Delegatury RP. Ponownie aresztowany 4 VII 1947 r. i wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego  skazany na 8 lat więzienia. Wyszedł na wolność w wigilię 1954 r. Zmarł w Warszawie 11 V 1978 r.