Edward Nowicki (1910-1945) „Tyczka” „Sowa”,  porucznik WP.

Urodził się  30 IX 1910 r. w Mińsku Litewskim w rodzinie kolejarza Stanisława Nowickiego i Michaliny z domu Michałowskiej. Po śmierci rodziców w czasie I wojny światowej rodzeństwem zaopiekował się najstarszy z braci Stanisław - oficer I Korpusu Polskiego w Rosji, tzw. Dowborczyków. Edward zamieszkał u rodziny brata w Warszawie, gdzie ukończył 3 klasy gimnazjum, następnie podjął naukę w Korpusie Kadetów w Rawiczu. Szkołę Podchorążych Piechoty ukończył w Ostrowi Mazowieckiej. Od 1933 r. służył w 34 pp. w Białej Podlaskiej, jako dowódca plutonu łączności. W szeregach tej jednostki walczył w wojnie obronnej 1939 r. Od października 1939 r. ukrywał się na terenie Warszawy.
Wiosną 1942 r., został zaprzysiężony jako żołnierz AK w Warszawie. Pełnił funkcję oficera łączności w Obwodzie Radzymin (kryptonim „Rajski Ptak”). Od kwietnia 1944 r. pełnił tę samą funkcję w Obwodzie Ostrów Mazowiecka (kryptonim „Opocznik”). Uczestniczył w akcji „Burza” w szeregach III batalionu 13 pp. AK. 31 VIII 1944 r. brał udział w bitwie pod Pecynką. W październiku 1944 r. otrzymał rozkaz zorganizowania na nowo łączności w Obwodzie „Opocznik”.
22 XII 1944 r. został aresztowany przez NKWD. Pomimo bardzo ciężkiego śledztwa i tortur zachował do końca godną postawę i nikogo nie wydał. Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie 9 II 1945 r. skazał go na karę śmierci. Na ścianie celi śmierci wyrył napis „Tu siedział skazaniec Tyczka-Nowicki za to, że kochał Ojczyznę”. 11 II 1945 r. E. Nowicki został zamordowany w więzieniu praskim przy ul. 11 Listopada i zakopany w nieznanym miejscu.10 XII 1991 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie uznał wyrok z 9 II 1945 r. za nieważny. Pośmiertnie E. Nowicki został odznaczony krzyżem AK i czterokrotnie Medalem Wojska. Jego symboliczny grób znajduje się w Kwaterze na Łączce oraz na cmentarzu parafialnym w Ostrowi Mazowieckiej.