Józef Cieszko vel Aleksander Józef Zdanowski (1905-1945), “Jordan”, “Lubart”, “Wolicz”, major art. WP, szef wywiadu w Podokręgu Wschodnim Obszaru Warszawskiego AK.

Urodził się w Wilnie 11 XII 1905 r. Po ukończeniu szkoły średniej w 1928 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy w Ostrowi Mazowieckiej, po czym został skierowany do szkoły podchorążych artylerii w Toruniu. W 1931 r. w stopniu ppor. art. rozpoczął służbę w 3 Pułku Artylerii Ciężkiej w Wilnie. W 1939 r. w stopniu kapitana dowodził 4 baterią w II Dywizjonie. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r., m.in. w obronie Warszawy. W konspiracji niepodległościowej działał od listopada 1940 r. w Związku Walki Zbrojnej (ZWZ)  Służył w komendzie Obszaru Warszawskiego – w pionie wywiadowczym (był szefem wywiadu ofensywnego). Od kwietnia 1942 r. na stanowisku szefa Oddziału II (wywiadu) w Podokręgu Wschodnim AK.
Funkcję tę pełnił do 26 VII 1944 r. Następnie (w ramach akcji „Burza”) na stanowisku oficera informacyjnego w Komendzie Podokręgu Wschodniego AK. Gdy NKWD na początku sierpnia 1944 r. aresztowało dowództwo Podokręgu Wschodniego AK, od nowego komendanta ppłk. Lucjana Szymańskiego „Janczara”, na odprawie w Siedlcach otrzymał rozkaz kontynuowania działalności niepodległościowej na dotychczasowym stanowisku. Udało mu się zorganizować własną sieć łączności pomiędzy obwodami a punktem ewidencyjnym podokręgu. W końcu października 1944 r. „Jordan” jako przedstawiciel komendy podokręgu brał udział w Świdrze w spotkaniu konspiracyjnym z ppłk. Antonim Żurowskim (Komendantem Obwodu Praga AK) w celu wypracowania nowej formuły pracy niepodległościowej pod okupacją sowiecką. Podczas kolejnego spotkania w listopadzie bezskutecznie starał się nakłonić go do podporządkowania podległych mu struktur obwodu praskiego komendzie Podokręgu Wschodniego.
Aresztowany przez NKWD w Kałuszynie 26 XII 1944 r., został przewieziony do aresztu przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie. Skazany przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie 21 II 1945 r. w trybie niejawnym na karę śmierci. Dwa dni później dowódca ludowego WP gen. Michał Żymierski zatwierdził wykonanie wyroku. Zamordowany 25 II 1945 r. w Więzieniu Karno-Śledczym przy ul. 11 Listopada w Warszawie. Ciało zostało zakopane w nieznanym miejscu.